Met een rode siamees op zijn schouder
\nloopt een man verloren over Westminster Bridge,
\nluistert onder de klokslag van de Big Ben
\nnaar het volk dat zichzelf een keel opzet en
\nals in een stadionvak vol hooligans
\nde stad trakteert op een ver over de rivier
\ndragend Europe, Europe, b\u00e1-b\u00e1-bye.<\/p>\n
Dit is het eiland dat zichzelf terugtrekt
\nop zijn eigen eiland, denkt de man die
\nin de Poolse pub op zijn beeldscherm ziet hoe
\nin de nacht fan de blinde vechtscheiding
\neen Ukip-heer met stiff upperlip en
\ngestrekte arm heel parmantig
\neen boksbeugel onder de rok van Europa ramt.<\/p>\n
Er wordt gesproken over huizenhoge muren
\nen bikkelharde grenzen als waren het
\nhard bodies, \u2013 Britain rules the waves,
\nsteek dus lek de boot van wie hier niet hoort,
\nbromt Joe Blow die werkeloos aan de toog
\nzijn whisky\u2019s drinkt, of wordt het dan nooit,
\nnooit weer wat met dat oude koninkrijk van ons?<\/p>\n
En het was in mijn droom dat een zeppelin
\nhoog boven Dover dreef, zei de man
\nmet de siamees op zijn schouder, open sprong
\nhet luik, tevoorschijn schoot een kruisraket,
\nmet voorop, wild zwaaiend, een bulderende
\nbolhoed: O, come on baby, light my fire,
\nen laat het godganse Continent trillen.<\/p>\n
Een man loopt verloren over Westminster Bridge,
\nleest bij een luid miauw de graffiti die
\nBrexit-Brexit blaft, en hoort hoe op Waterloo
\nde onderwereld aan zijn ketting rammelt.
\nIn de kiosken kleuren de kalenders
\nvoor het nieuwe jaar, en ondertussen trekt
\neen eiland zichzelf terug op zijn eigen eiland.<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
Vertaling: Elske Schotanus<\/em><\/p>\n <\/p>\n