De chauffeur begrijpt haar wel. De kerstfilms zitten er
\nvol mee, zijn bussen net zo goed \u2013 mensen die het liefst
\nde feestdagen voorbij rijden.<\/p>\n
Zij kan het niet verdragen. Bloednerveus wordt ze
\nervan \u2013 het mooi weer spelen, het wegen van de
\nwoorden om de zaak feestelijk te houden, om oud zeer
\nin de kast te laten.<\/p>\n
Haar broer is wilder. Hij zegt, het kan me geen zak
\nschelen. Hij gooit deuren dicht alsof ze nooit weer open
\nhoeven. Hij roept dingen als: idioot, doordrammer,
\nwarmdoucher.<\/p>\n
En net zo makkelijk: Ik hoef je nooit meer te zien.<\/p>\n
Maar weet hij wat het kost? Hij sluit tijdvakken af,
\ngooit jaren weg. Pas later zal hij begrijpen: met wie ga
\nik erover spreken die het heeft meegemaakt?<\/p>\n
Op een middag fietste hij linea recta weg uit zijn
\nvriendengroep. Hij verloor ze allemaal, omdat hij met \u00e9\u00e9n
\nervan niet door een bruiloftsdeur kon.<\/p>\n
Ze wil hem toeroepen: ‘Wil je gelijk hebben? Of mag
\neen ander ook iets zeggen?’ En dan zachter: ‘Willen we
\nonszelf horen praten? Of zoeken we naar een oplossing?’<\/p>\n
Zij is anders.<\/p>\n
Ze wil dat het weer goed komt. Maar haar lijmwerk
\nheeft de brokken nog groter gemaakt. Soms vraagt ze
\nzich af: doen de redenen er wel toe?<\/p>\n
Ze zou de chauffeur willen vragen: Trap het gaspedaal
\nin, rijd de komende dagen voorbij. Maak van deze
\nQliner een Euroliner.<\/p>\n
Maar als ze in de spiegel de ogen van de chauffeur
\nzoekt, hoort ze zijn antwoord al. Als we dagen over
\ngaan slaan, zegt hij, waar belanden we dan?<\/p>\n
De kerstfilms zitten er vol mee \u2013 mensen als zij, al staat
\nin de scripts de goede afloop al vast. De heren en
\ndames moeten alleen nog even het juiste pad vinden.<\/p>\n
Zij kan alleen maar denken: Wat wordt het morgen?<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
Vertaling: Nyk de Vries<\/em><\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n