Te Wijns – In de schaduw van de steen

Voor A.H.

 

Door het oog in de steen van K.
Konden we, knielend, in de verte
Bijna de Ee waarnemen, alsof al wat
Sliep weer zijn stroom zou nemen.
Grijs was de hemel, een met pleisters
Gesloten couvert. Wolken voeren over
De pont en niet thuis te brengen
Klonken stemmen in de rode bomen.

Bij het gat in de schaduw van de steen
Viel het licht eirond over gras en pad
Tot de zon zijn macht verloor
En voorbij het terras als een slang
De Ee ingleed, zoals ook wij moesten
Gaan, goedenacht en dág-dág,
Terugkerend naar het allereerste woord,
Adem die tijd tot taal maakte.

 

 

Vertaling: Elske Schotanus

Lees ook: ‘Een gat in de schaduw